گاه به واژه ها می نگرم،می اندیشم که آیا هیچ کلمه ای هست که بتواند وزن بیست سال رنج و سکوت را به دوش بکشد؟
داستان پسر عمه ی عزیزم،باباخان جوادی چگنی،داستان شکستن قامت تن و سربلندی روح است،حکایت مردی که وقتی طوفان حادثه بر او تاخت و او را در حصار«ضایعه نخاعی»به صندلی سکون و درد زنجیر کرد،تمام اهل سراب نای کش و ایل،ترسیدند که دفتر آرزوهای باباخان برای همیشه در بیمارستان عشایر خرم آباد بسته خواهد شد.
و اما؛باباخان همچون روزهای جوانیش که چون درخت معروف چنار کنار سراب نای کش سروقامت و تنومند بود،دوباره ایستاد و در کنج خلوت دردمندی خود و مادرش«عمه لیلی»به جای گریستن بر خویش،بر تورق تاریخ«ایل چگنی»گریست.
بیست سال….
بیست سال زحمت به نگارش درآوردن تاریخ ایل،یعنی دو دهه چشم دوختن به افقی که شاید دیگر برایش دست یافتنی نبود،اما باباخان در دنیای ذهن و خاطراتش،فرسنگ ها راه پیمود و چه زحمت هایی که به جان خرید.
هر صفحه از کتاب«تبارنامه ایل چگنی»که با دستان لرزان،جسمی دراز کشیده اما قامتی استوار نوشته شد،قطره قطره از خون دل او تغذیه کرد.
باباخان تنها برای ایل چگنی ننوشت،او برای اثبات«بودن»جنگید.
هر خط این کتاب فریاد خاموشی است از مردی که درد را در آغوش گرفت و نگذاشت در غبار فراموشی،نام ها و نشان های یک ایل گم شود.
باباخان که در راه هویت بخشی به زادگاه، ایل و تبارش در اثر سانحه رانندگی پاه های خود را از دست داد،با واژه های هنرمندانه خود ریشه های یک تبار را از دل خاک فراموشی بیرون کشید،او کتابش را نه با جوهر قلم،که با عصاره ی جان و لحظه لحظه عمر خویش برای آیندگان به نگارش درآورد.
باباخان جوادی چگنی،نماد آن مسافری است که پای رفتن نداشت،اما با نگاهش که به دور دست تاریخ دوخته شده بود به تاریخ ایل چگنی معنایی ماندگار بخشید.
نام باباخان در تاریخ ایلات این سرزمین نه با سنگ،که با همان دردی که به هنر تبدیل شد،خواهد ماند،باباخان به ما آموخت حتی وقتی که همه چیز تمام شده به نظر می رسد نه با پاه،که با دست می توان برای همیشه ایستاد و جاودانه شد.
نویسنده خبر::
اخبار پیشنهادی
اجتماعیخرداد ۱۱, ۱۴۰۵مخابرات لرستان روی خط میدان
اجتماعیخرداد ۱۱, ۱۴۰۵شتاب بخشی به تثبیت مالکیت اراضی شهرکهای صنعتی لرستان؛ تدوین راهکارهای مشترک برای تسهیل صدور اسناد تکبرگ
اجتماعیخرداد ۱۱, ۱۴۰۵سهمیۀ آب زمزم حجاج حذف شد
اجتماعیخرداد ۱۱, ۱۴۰۵افزایش شاخص فلاکت کل کشور به ۶۱.۳ درصد/ لرستان رتبه سوم فلاکت را به خود اختصاص داد
